Ostrość obrazu w lornetkach – lista

Niedługo kolejna aktualizacja – proszę zgłaszać propozycje i uwagi.

Ostrość to jeden z podstawowych parametrów urządzeń optycznych używanych do obserwacji lub rejestracji obrazu. Przy jej niskim poziomie to co widzimy jest nieczytelne, i najczęściej nie sprawia przyjemności obserwatorowi.
Stosunkowo łatwo ją zmierzyć np. dla obiektywu fotograficznego, w lornetce czy lunecie natomiast, choć także od razu widoczna, wymyka się prostej metodologii pomiarowej. Łatwiej opisać wady obrazu, określić gdzie pojawiają się problemy, jednak takie podejście nie daje nam żadnej wiedzy o poziomie ostrości tam gdzie ona występuje, czyli najczęściej w centrum pola widzenia.

Z obserwacji wiemy, że ostrość postrzegana jest bardzo podobnie przez różne osoby. Niemal każdy potrafi wskazać który z kilku porównywanych instrumentów optycznych jest mniej, a który bardziej ostry. Sam poziom akceptacji tego parametru, podobnie jak i innych cech lornetki, jest już kwestią indywidualną. Oczywiście nie samą ostrością lornetka stoi, ważne są wszystkie parametry i odpowiedni balans między nimi, który da nam instrument jakiego będziemy chcieli używać.

Celowo ograniczyłem się do nazwania tylko pierwszej kategorii, każda kolejna jest wg opisujących trochę gorsza. To która jest wystarczająca i w jakich warunkach pozostawiam do samodzielnej oceny. Proponuję także przyjąć możliwość wystąpienia błędu na poziomie +/- jednej kategorii.

Poniższa lista przedstawia subiektywne wrażenie ostrości obrazu w centrum pola widzenia, są to wyniki obserwacji i porównań w warunkach terenowych wykonanych przez doświadczonych użytkowników.

W przygotowaniu zestawienia udział wzięli: Abs, Koraf, kotSylvester, marcinkle, Marlut, marman, nieborek, Porro, RomanW, Santre, s.turek, TS, widoczek, Volver.

1. „Żyleta”
Carl Zeiss Victory 8×32 T* FL, Ecotone Kamakura: MGK 8.5×45 i 10×42, Kahles Helia 8×42, KITE: Ibis ED 10×42, Lynx HD 8×30, Kowa Genesis 10,5×44, Leica: Noctivid 10×42, Ultravid 8×50 HD, Ultravid Blackline 10×25 BL, Ultravid 10×42 BL Silverline, 7×42 HD, Leupold Yosemite 6×30, Nikon HG 10×25,  SE 12×50, 8×32 EDG, HG L 8×32 DCF, Monarch HG 8×42 i 10×42, Opticron DBA OASIS 8×21, Pentax DCF ED 8×32, ZD 8×43 ED, ZD 10×43 ED, Steiner Xtr 8×30, Swarovski: SLC 56 10×56, DF 8×30 W, EL 8×32 WB Swarovision, EL 10×50 WB Swarovision, EL 8.5×42 Swarovision, SLC New 8×56 B, CL Pocket Mountain 8×25, Vortex Viper HD 10×42, ZEN-RAY 7×36 ED2

2.
Bynolyt Puffin 8×25 DWCF, Carl Zeiss: Terra ED Pocket 8×25, Conquest HD 8×32, Delta Optical: Titanium 8×56 ED, Titanium 10×42, Extreme 10×50, Extreme 15×70, Ecotone Kamakura: MR-3 8×42, 10×42, AD-7 10×42, Fujinon 7×50 FMT-SX, FMTR 10×50, Kahles: 8×42, 10×42, Kowa 8×30 YF, BD 8×32 XD Prominar, BD 8×42 XD Prominar, Meopta: Meostar B1 8×32,  Meostar B1 7×42, Meostar B1 10×42,  MeoPro HD 8×42, MeoPro HD 8×56,
Leica Trinovid BC 10X25, Lunt 16×70, Nikon: 8×30 EII, 10×35 EII, 8X20 HG L DCF, 7×50 SP, 7×50 Tropical, 7×50 CF WP, TS Marine 7×50 MX, William Optics 7x50ED i 10x50ED, Vanguard Endeavour 10.5×45, Vixen Ultima 8×56, Vortex Viper HD 8×42, Olympus EXWP 10×42, Opticron SRGA 8×32, Pentax: DCF BC 9×32, DCF BR 9×42, DCF CS 8×42, DCF CS 10×42, Steiner: Sky Hawk Pro 10×32, Navigator 7×30, Swarovski SLC 7x50b,

3.
BPC2 7×50, Bushnell Elite 8×42 ED, Delta Optical: Titanium 10×56, Chase ED: 8×42, 10×42, 12×50, Canon 15×50 IS All Weather, Ecotone Kamakura 8×28, 10×50 WP 2, Kowa: BD 12×56 XD Prominar, Genesis 8×22, Meopta Meostar B1 8×56, Minox BV 10×42 BR New, TS Marine 10,5×70 MX, Nikon: Monarch 5 16×56 i 8×56, Monarch DCF 10×56, Monarch 5 12×42, Monarch 5 8×42, Monarch 5 10×42, Monarch 5 20×56, Monarch 7 8×30, Monarch 7 8×42, Monarch 7 10×42, Olympus: EXPS I 8×42 i 12×50, Vortex: Raptor 8,5×32, Talon HD 8×42, Diamondback 10×42, Opticron Traveller BGA Mg 8×32, Pentax: DCF SW 8×25, DCF SW 10×25, 8×30 PCF CW , 10×30 PCF CW, Steiner: Night Hunter Xtreme 8×56, Safari Ultrasharp 10×32, Safari Pro 8×22, Vanguard Endeavor ED II 10×42, Swift Audubon 820 8,5×44, ZEN-RAY ZRS 8×32 HD, ZRS 10×32 HD

4.
Berkut 10×50, BPC 5 8×30, Eschenbach Arena D 8×42 B, Hawke Endurance 8×56, Meopta MeoPro HD 8×32, MeoPro HD 10×32, Nikon Prostaff 7s 10×30, Action EX: 8×40, 10×50, 12×50, 16×50, PZO LP 11×40, Steiner: Safari 8×30, Ranger Pro 8×56, Ranger Xtreme 8×56, Vortex Diamondback 8×42

5.
Bushnell Trophy XLT 8×32, Meopta MeoSport 8×25, Nikon Sportstar Ex 8×25, Vixen Foresta 7×50 WP, New Foresta 8×32, 10×42 i 8×42, Pentax 20×60, Olympus DPS I 8×40 i 10×50, Vanguard: Orros 8×42, Spirit 10×42, Spirit ED 10×50

6.
Nikon: Prostaff 3s 10×42, Sportstar 10×25 DCF, i 10×42, Vixen New Foresta DCF 10×32

 

19 myśli na temat “Ostrość obrazu w lornetkach – lista”

  1. Propozycja, by po każdej przetestowanej/opisanej na tej stronie lornetce wpadała ona na listę ostrości. Testów było dużo, a lista ostrości nie aktualizuje się 🙁

  2. Skoro nie ma chętnych to zaryzykuję bo ponoć do odważnych świat należy. Klasa 2 Kowa BD 8×42 XD Prominar. Klasa 3 Delta Optical Chase 8×42 ED (tu mam mały problem bo to tak w połowie między 2 a 3 więc powinno być 2,5). Bez problemu również w 3 Delta Optical Chase 10×42 ED. Jeszcze na 3 się załapuje Delta Optical Chase 12×50 ED.

    1. Moim zdaniem Delta Chase 10×42 zdecydowanie trójka a wersja 10×50 pomiędzy 2 a 3.
      Zastanawiam się nad Ecotone Kamakura -MGK są raczej bliżej 1 niż 2, MR3 bliżej 2 niż 3…..

  3. Nieco dziwi mnie niska pozycja Vixena New Forresta 8×32 (kl.6) zwłaszcza w sytuacji kiedy nędzny Nikon Sportstar 8×25 jest oczko wyżej. Moim zdaniem Vixen w OSTATECZNOŚCI powinien mieć 5 – o ile nie 4

    1. Słusznie, trzeba będzie Vixena awansować.
      Tak się zastanawiam – może zrezygnować z kategorii 6 spłaszczając nieco listę.

      Czekam na propozycje i uwagi.

  4. Spłaszczenie listy do 5 kategorii to dobra myśl. Mniejsza ilość grup spowoduje moim zdaniem większą „przejrzystość” listy. Osobiście poszedłbym jeszcze dalej poprzestając na 4 kategoriach, z racji faktu że ostrość w 4 jest już niewystarczająca więc dalsze dzielenie i rozgraniczanie czegoś co i tak już nie domaga nie ma sensu.

    1. Lista jest chyba wystarczająco przejrzysta, a nie każdy użytkownik lornetki ma wobec niej wysokie wymagania.
      Jeśli zaczniemy za bardzo „ciąć” zostaniemy z dwiema grupami – ostre i nieostre 😉

    1. Czemu nie choć to poprzedni model względem aktualnego. Konstrukcja identyczna poza obudową – model BC jest w skórze a obraz pewnie taki sam czyli bardzo ładny choć nie perfekcyjny. I dla tego mamy Ultravida. Jeśli jest potrzeba mogę skroić opinię, mam go już ok. 2 miesiące.

  5. Po dzisiejszej imprezie pt. EXPOZYCJA w krakowskiej Tauron Arenie kilka oczywistych propozycji do klasy 1.
    Nikon 8×42 EDG
    Nikon WX 7×50 IF
    Nikon WX 10×50 IF
    Pentax ZD 8×43 ED
    Pentax ZD 10×43 ED
    warunki panujące w holu przy sztucznym oświetleniu są nieco inne niż na otwartej przestrzeni przy świetle dziennym więc jeśli ktoś zakwestionuje powyższe propozycje nie będę się upierał.

  6. Piękna lista.
    A no właśnie – pod dachem i przy sztucznym świetle – trudno takie warunki porównać do obserwacji terenowych. Poczekajmy może z Nikonami, a w międzyczasie, może napiszesz o nich coś więcej?
    Pentax jak najbardziej, mieliśmy je w testach przez dłuższy czas.

  7. Ponad dwa tygodnie temu oglądałem WX-y na imprezie EXPOzycja w krakowskiej Tauron arenie. Pora więc na parę słów na ich temat. Po takim okresie czasu człowiek bardziej dystansuje się od gorących wrażeń i może z większym spokojem i na chłodno ocenić. Od razu zaznaczam że moje spostrzeżenia są połowiczne z racji panujących we wnętrzu warunków przestrzenno-oświetleniowych nie należy więc traktować ich jako werdykt ostateczny.

    Pierwsza myśl na widok WX-a jaka przyszła mi do głowy: Achilles wśród lornetek.

    Jakość wykonania obudowy nie wzbudza żadnych zastrzeżeń. Widać że precyzja jest wysoka. Mimo sporej wagi lornetka leży w rękach bardzo wygodnie. Wiele mniejszych i lżejszych leży gorzej. Niestety z przyłożeniem do oczu nie jest już tak dobrze. Mamy do wyboru dwa rodzaje twarzoczaszki: z szeroko rozstawionymi oczami albo z bardzo wąskim nosem. Przyczyną tego faktu są wielkie soczewki okularu (na oko jakieś 28-30mm) a co za tym idzie muszle okularowe. Twarze „standardowe” jakich większość na ulicy będą niestety mieć problem z przyłożeniem sprzętu do oczu. Można próbować metody „czołobitnej” aby odsunąć nieco przeszkadzającą kichawę ale niewiele to daje. Aby ogarnąć wzrokiem olbrzymie pole widzenia muszle oczne powinny być wkręcone. Dopuszczalne jest jeszcze ich wykręcenie ale tylko na pierwszy stopień. Maksymalne wykręcenie powoduje spore winietowanie, wtedy pole widzenia spada tak na oko do 6-7 stopni. Następuje więc duże jego obcięcie. Pytanie po co tak duża regulacja muszli ocznych skoro przez ich zwiększony wysuw lornetka traci swoją największą zaletę jaką jest olbrzymie pole widzenia. Fakt kiepskiej ergonomii może okazać się bolesny podczas dłuższej eksploatacji. Lornetka przy oku jest niewygodna a przecież obserwacje astro (do których została stworzona) jakie prowadzi się na wszystkich zlotach miłośników tych że mogą trwać wiele minut albo i godzin, jeśli ktoś na prawdę delektuję się widokiem nocnego nieba. Moim zdaniem to minus i to duży.

    Wrażenia optyczne są ogólnie rzecz biorąc w większości kwestii pozytywne. Niestety nie są pozytywne we wszystkich a tego należy się przecież spodziewać po najdroższym sprzęcie na rynku który na dodatek ma być jubileuszową wizytówką znanej wszystkim jednej z czołowych firm.

    Ostrość obrazu jest bardzo dobra w całym polu widzenia. AC w centrum brak. Na brzegu co prawda widać ale ciężko się o to „czepiać” z powodu tak wielkiego pola. Gdy patrzy się przez samego WX-a wszystko wydaje się być okej. Czar moim zdaniem pryska gdy zaczynam go porównywać. Porównując WX- 10-tkę (na szczęście był na statywie) z Pentax-em DCF BC 9×32 stwierdziłem że nie widzę różnicy w kontraście między nimi. Ostrość w WX-ie była lepsza co było widać wyraźnie choć nie była to duża różnica natomiast kontrast dla mnie taki sam. Biorąc pod uwagę dość kontrastowe oświetlenie wnętrza ciężko jest mi ostateczni wyrokować w sprawie kontrastu WX-a. Nie ukrywam że bardzo chętnie popatrzyłbym przez niego w terenie a najlepiej w jakiś pochmurny dzień, bo nadmiar promieni słonecznych w naturalny sposób zwiększa widziany przez oko kontrast.

    Transmisja WX-a to niestety jego prawdziwa pięta Achillesa zwłaszcza w zakresie krótszych zakresów fal widzialnych. Przy sporej ilości świetlówek na suficie światło jest dla oka bardziej niebieskie (spotkałem się nawet z określeniem trupio blade) i tu się zaczyna problem. Przekonałem się o tym porównując (oczywiście ze względu na wielkość źrenicy wyjściowej) WX-a 7-kę z lornetką myśliwską klasy Swarovskiego 8×56. Obraz w Nikonie był wyraźnie ciemniejszy [w oświetlonym przecież pomieszczeniu] a na dodatek oddanie barw i kontrast też pozostawiały sporo do życzenia. Dlatego tak jak wyżej chętnie popatrzyłbym prze WX-a w porze wieczornej i nocnej aby móc to dokładniej ocenić i zweryfikować ostatecznie.

    Podsuma
    Moim zdaniem cena WX-a powinna zawierać się w przedziale od 12 do 15 tysięcy. Przy obecnej około 30 ta lornetka to dla zwykłego miłośnika obserwacji ciekawostka. Dla firmy oczywiście reklama i pokaz możliwości technicznych, które zostały potraktowane priorytetowo (wielkość pola widzenia i jego korekcja) kosztem ergonomii i słabszej w tak istotnym dla astro zakresie transmisji.

Dodaj komentarz